Tien bijzondere tips - de winnaars van onze leestipzomeractie!

'De dood en de tuinman' van Georgi Gospodinov: Je herleest bij elk nieuw verdriet

Hoe ga je om met hét einde en de herinneringen en het lijden die daaraan voorafgaan? Als auteur door er een boek over te schrijven. Zoals Gospodinov, maar niet met het rouwen centraal, wel het leven.

Tussen de eerste zin 'Mijn vader was een tuinman' en de laatste zin 'Ik weet niet wat ik moet doen met Pasen en Kerstmis, met alle feestdagen en namiddagen die nog moeten komen' , een verhaal dat zich in woorden kleedt, evengoed realiteit als fictie.

Een veelkantig verhaal. Warme en verwarrende herinneringen. Gereconstrueerde gesprekken uit soms banale fragmenten. Reflectie over leven en dood. Vreugde en verdriet. Hoop en wanhoop. Intiem en universeel. Troost vanuit het anders samen-leven en weerstand tegen het definitieve van de dood.

lees de volledige tip:

De dood en de tuinman - Je herleest bij elk nieuw… | Antwerpen Leest

'Onze laatste wilde dagen' van Anna Bailey: waanzinnig mooi!

Sommige boeken zijn zo goed dat je er eigenlijk niets over wil schrijven. Omdat alles zo banaal klinkt in vergelijking met het meesterwerk dat je las.

Anna Bailey schreef zo een boek. Diens Onze laatste wilde dagen is één van de beste boeken die ik in 2026, nee in mijn hele leven, las.

Het is een vies, vuil, donker, onheilspellend, pijnlijk en triest boek. Maar daarnaast is het een prachtige ode aan een Amerika dat kreunt onder armoede, verslaving, verwaarlozing (de verwoesting door orkaan Katarina is nog steeds zichtbaar), droogte, vervuiling, corruptie, politiegeweld, racisme en zo veel meer. Die ode komt tot uiting in de beschrijving van de prachtige natuur, de vanzelfsprekendheid van gastvrijheid, het samengaan van geloof en bijgeloof,… De liefde van de van oorsprong Britse schrijver voor dit soort van gemeenschap, op zo een soort (in dit geval fictieve) plek schemert door op elke pagina. De (online) kritiek die hen kreeg is onterecht. Bailey woonde jaren in een soortgelijke plaats, dat merk je ook aan alles dat hen schrijft.

lees de volledige tip:

Onze laatste wilde dagen : roman - Waanzinnig mooi! | Antwerpen Leest

'Vanuit het duister' van Eva Björg Aegisdóttir: Geheimen

Dekking zoekend voor de hete zomerdagen greep ik naar deze thriller uit IJsland.

Scandinavische misdaadverhalen zijn doorgaans goed: aandacht voor psychologie en wat zich onder de radar beweegt. De personages hebben een duidelijk karakter maar ze spelen niet allemaal een belangrijke rol en dat is op zich al een manier om je op het verkeerde been te zetten.

De hoofdpersoon moet ondertussen de eigen mentale huishouding op orde krijgen: ook dat blijkt iets heel anders dan de evidente gevolgtrekking. Een jonge politievrouw keert terug naar haar geboortestreek en wordt geconfronteerd met spoken uit haar verleden. Dat belet haar niet een moordmysterie aan te pakken.

Een traag voortkabbelend verhaal rond onverwerkte trauma's.

Vanuit het duister - Geheimen | Antwerpen Leest

'De huismeester' van Marcus Kliewer: De scheidingslijn tussen werkelijkheid en waan

Dit verhaal moest ik eventjes laten bezinken, zo bijzonder…

David en Grace wonen in een huis helemaal achteraan in de hoogstgelegen uithoek van Brooksview Heights. Er klopt daar iets niet. Er zijn Rituelen. Er zijn Bezoekers. En onder de woorden van Marcus Kliewer sluimert meteen schuld, gemis, angst… Het voelde voor mij direct heel intens en verontrustend, maar tegelijkertijd ook mooi door de schrijfstijl.

“De bariton van het oceaangerommel begon te gonzen in de aarde, te gonzen in zijn botten. En met elke stap werd de kou schaamtelozer, streek die met dode handen over zijn huid.”

Na de beklemmende introductie gaat het verhaal verder met Macy. Zij heeft geld nodig en neemt de job als huismeester aan. Grace geeft haar een aantal vreemde voorwaarden mee. Macy moet de onderhoudsroutines die David heeft opgesteld volgen. Hier niet aan voldoen kan gevolgen hebben. Langzaamaan wordt duidelijk dat ook Macy een zwaar verleden met zich meedraagt.

lees deze tip verder:

De huismeester - De scheidingslijn tussen… | Antwerpen Leest

'Over de berekening van ruimte 1' van Solvej Balle: Spelen met de tijd

Eerlijk gezegd, noch de titel noch de kaft van dit boek nodigt de gemiddelde lezer uit, ook ik liet deze roman aan me voorbijgaan, ten onrechte, hopelijk kan ik andere lezers overtuigen van de kwaliteiten van bedoeld boek.

Kent u magisch realisme, in onze Nederlandstalige literatuur geïntroduceerd door Johan Daisne en Hubert Lampo, dan zit u goed bij Solvej Balle. In haar boek speelt zij met tijd, laat twee personages in verschillende tijdslussen naast elkaar leven.

Moeilijk uit te leggen, de ik-verteller blijft hangen in de 18° november, die dag herhaalt zich voor haar, zij leeft haar leven maar het blijft voor haar 18 november terwijl de tijd voor haar man gewoon voortschrijdt zoals we dat gewoon zijn.

Verwacht geen actie, geen verrassende plotwendingen, maar een woelen in de geest van haar personage, een onderdompeling in de leefwereld van een vrouw die zonder voortschrijdende tijd eenzaam achterblijft. Voeg daarbij een heel mooie, beeldende taal en je hebt een uitzonderlijk rijk en spannende boek. Zelden heb ik de laatste bladzijden met zoveel spanning gelezen en dit voor een boek zonder misdaad, zonder actie.

Over de berekening van ruimte. 1 - Spelen met de… | Antwerpen Leest

'Ik die nooit een man heb gekend' van Jacqueline Harpman: Over wat het is om mens te zijn

Ik zit met meer vragen dan antwoorden na het lezen van dit boek, toch ben ik enorm blij dat dit werk op mijn pad is gekomen.

Het is zeer cliché om te zeggen, maar dit verhaal heeft mij oprecht veranderd. Het heeft me doen inzien wat het betekent om een mens te zijn wanneer al het vertrouwde van je wordt afgenomen. Wie zijn wij wanneer niemand naar ons kijkt?

Voordat ik begon met lezen, dacht ik dat het boek voornamelijk een feministische insteek had, maar het was uiteindelijk nog zo veel meer.

Een aanrader, zeker voor mensen die graag filosoferen rond concepten als isolatie en eenzaamheid.

(nvdr Origineel verschenen in het Frans, de Nederlandse titel is "Ik die nooit een man heb gekend")

I who have never known men - Over wat het is om… | Antwerpen Leest

'Ossenkop' van Manik Sarkar: Mag ik het iets meer zijn, mevrouw?

De jonge Rensing weet wat hij wil. Hij volgt in de vakschool een slagersopleiding en is voorbestemd om de zaak van zijn vader over te nemen. Zoals geen ander heeft hij het talent én een uitzonderlijke neus om meteen het beste vee eruit te pikken op de veiling. Kwaliteit. Hij wil de beste zijn en vernieuwing in het concept brengen. Dit heeft een prijskaartje… en laat handel in boekhouden nu niet meteen zijn sterke kant zijn. De intrede van een supermarkt in het dorp zorgt mee voor de nodige spanning. Zullen de klanten in zijn ideaal blijven geloven?

Een prachtig boek over keuzes maken, de maatschappij en hoe ermee om te gaan.

Dit boek snijdt in je vel!

Ossenkop : roman - Mag ik het iets meer zijn,… | Antwerpen Leest

'De duik' van Sjoerd Kuyper: Een pareltje van beeld en taal

“Het was een zachte nacht. Ik zwom onder de brug door en weer terug, maar ik kwam niet weg. Ik hoopte dat de tijd medelijden met me zou hebben. Ik wilde zo graag terug naar huis, naar mijn vrouw en naar mijn jongen. Maar na een uur gaf ik het op. Ik kreeg mijn armen niet meer rond. Het is een wonder dat ik niet zonk. Ik ging aan land en sliep onder de sterren.”

Wie mij kent, weet dat ik tuk ben op jeugdboeken die ook volwassenen kunnen bekoren omwille van hun diepgang en poëtische subtiliteit. Als er dan nog een vleugje magisch realisme en prachtige illustraties aan te pas komen, ga ik stuiteren. En stuiteren deed ik!

De Duik van Sjoerd Kuyper is een pareltje van beeld en taal, waarin avontuur, geschiedenis, liefde en fantasie samenkomen.

Aantal sterren: ★★★★☆

Lees de tip verder:

De duik - Een pareltje van beeld en taal | Antwerpen Leest

'Verboden schrift' van Alba de Céspedes: Diepste geheimen komen tot leven

Valeria heeft haar hele leven gewijd aan haar gezin, een weg die al lang voor haar was uitgestippeld. Op een zonnige herfstdag in de naoorlogse periode, doet ze voor het eerst iets helemaal voor zichzelf: ze koopt een schrift en begint daarin te schrijven. Gedachten die ze anders zou wegwuiven, staan nu zwart op wit. Tijdens donkere eenzame nachten of overdag wanneer iemand elk moment haar kan betrappen, grijpt ze de kans om te schrijven. Waar verstopt ze dat schrift nu best? En wat als ze haar geheim ontdekken? Ze zal vanaf nu geen rust meer kennen, maar misschien is het de moeite waard om zichzelf te herontdekken...

Het verhaal is me bijgebleven want is eigenlijk tijdloos. Het gaat over zij die zichzelf in de ratrace van het leven wegcijferen en dat op een bepaald punt van hun leven pas beseffen. Net zoals bij Valeria is het misschien mogelijk om de eigen interesses en verlangens onder de loep nemen en alsnog te beslissen wat je ermee doet.

Het boek leest vlot dankzij de vorm van een dagboek.

Verboden schrift : roman - Diepste geheimen komen… | Antwerpen Leest

'Ken jezelf' van Tinneke Beeckman: Twijfelen mag, ook aan jezelf. Filosofie werkt!

Zonder terughoudendheid stelt filosoof-auteur Tinneke Beeckman (°1976, Antwerpen) de grote levensvragen en situeert ze deze in de - voornamelijk westerse - filosofie.

De wijsgerige invalshoek vertaalt ze naar courante maatschappelijke patronen en individueel gedrag, om ze vervolgens kraakhelder te ontleden naar eigen inzicht.

De lezer wordt aangespoord om mee te denken, te twijfelen, te herdenken, en is vrij om zichzelf opnieuw te situeren in de wereld volgens verworven inzichten. Of helemaal niet, natuurlijk.

Prachtig ook hoe ze universele thematieken uit literaire topwerken (The Catcher in the Rye! Pride and Prejudice!) integreert in haar opzet, wat de analyses illustreert en verlevendigt.

De titel klinkt als een tegelwijsheid, maar dekt de lading helemaal.

Ken jezelf : een openhartige filosofie - Twijfelen… | Antwerpen Leest