Diepste geheimen komen tot leven

Valeria heeft haar hele leven gewijd aan haar gezin, een weg die al lang voor haar was uitgestippeld. Op een zonnige herfstdag in de naoorlogse periode, doet ze voor het eerst iets helemaal voor zichzelf: ze koopt een schrift en begint daarin te schrijven. Gedachten die ze anders zou wegwuiven, staan nu zwart op wit. Tijdens donkere eenzame nachten of overdag wanneer iemand elk moment haar kan betrappen, grijpt ze de kans om te schrijven. Waar verstopt ze dat schrift nu best? En wat als ze haar geheim ontdekken? Ze zal vanaf nu geen rust meer kennen, maar misschien is het de moeite waard om zichzelf te herontdekken...

Het verhaal is me bijgebleven want is eigenlijk tijdloos. Het gaat over zij die zichzelf in de ratrace van het leven wegcijferen en dat op een bepaald punt van hun leven pas beseffen. Net zoals bij Valeria is het misschien mogelijk om de eigen interesses en verlangens onder de loep nemen en alsnog te beslissen wat je ermee doet.

Het boek leest vlot dankzij de vorm van een dagboek.