Betoverend beklemmend

Jonge mensen, oude mensen. Zieke mensen, gezonde mensen. Mensen met een gedeukte pingpongbal, mensen met een diepvriezer. Er loopt een rode draad door deze verhalen. Er waart een geest doorheen. Een soort demon van het lot. Die geest laat de lezer vermoeden wat de protagonisten nog niet kunnen zien. Een wereld van donkere doffe stilte, vlak voor je licht aan het eind van de tunnel ziet. Geen weg terug.

Zo heel af en toe komt er een boek voorbij dat je meteen naar de keel grijpt. “Aan doodgaan dachten we niet” is er zo een. Een reeks kortverhalen van de mij voorheen onbekende Gerda Blees, die mij ter ore kwam in de “Drie Boeken”-podcast met filosofe Martha Claeys. Heel soms deed de bevreemdende sfeer in de verhalen me denken aan “Nine stories” van J.D. Salinger. Hoe de hoofdpersonages iets onontkoombaar tegemoet gaan, iets fataal.

Wacht, ik ga dit boek meteen opnieuw lezen.