Verfrissende en ontroerende hedendaagse briefroman

Zo schoon.

Tot een paar weken geleden had ik nog nooit van dit boek gehoord, maar het moet nogal een hype zijn geweest op booktok en bookstagram het afgelopen jaar. Ik snap dat. Prachtige liefdesbrief aan het schrijven van brieven.

We lezen een mooi genuanceerd portret van een oudere vrouw aan de hand van de brieven die ze schrijft en ontvangt. Ze kijkt in haar brieven terug op haar professionele en privéleven, haar scheiding, de relaties met haar kinderen, de rouw om een van die kinderen, haar eigen afkomst als geadopteerd kind. Ik leefde mee met Sybil. Ik vond haar weliswaar niet altijd onverdeeld sympathiek, maar bleef haar brieven wel verslinden. Ik had het boek sneller kunnen uitlezen, maar heb mezelf af en toe gedwongen om het weg en te leggen om er langer van te kunnen genieten. Ik heb op een bepaald moment zelfs een serieuze krop in de keel en tranen in de ogen gekregen, hoewel de brieven op geen enkel moment sentimenteel worden. De briefroman mag dan geenszins een nieuw genre zijn, dit boek voelde toch heel verfrissend en nieuw aan. Wat een rijkdom.

Voorlopig alleen in het Engels, maar ik hoop dat het binnenkort in het Nederlands vertaald wordt.