Hartstochtelijk verlangen
Ben je op zoek naar een diepmenselijk, poëtisch verhaal dat bovendien hedendaags en universeel tegelijk is? Rep je dan naar de boekhandel of de bibliotheek voor dit romandebuut van Moya De Feyter.
Toegegeven, het leest niet zo gemakkelijk weg. Twee vertelperspectieven wisselen elkaar in een hoog tempo af, en het duurt even om daaraan te wennen. Gelukkig helpt het verschil in lettertype tussen de twee om bij de les te blijven.
Er is de lerares, die een hartstochtelijk verlangen ontwikkelt naar de nabijheid van een leerlinge, en er is de leerling, die eenzelfde, complex verlangen voelt naar de nabijheid van de lerares. Alle personages in dit verhaal worstelen met diepmenselijke gedachten en gevoelens. De verlangens die ze hebben, zijn niet conventioneel en net dat maakt dit verhaal zo de moeite waard.
Moya De Feyter is in de eerste plaats dichter, en dat merk je als je dit boek leest. Haar taal is puur en haar bladspiegel afwijkend, waardoor er tijdens de lectuur stiltes ontstaan. Stiltes die je dwingen om zelf stil te staan. Als de personages je niet beklijven, zal haar taal dat vast en zeker wel doen.
Hoewel dit geen klassiek liefdesverhaal is, gaat het meer dan wat ook over liefde. Over vormen van liefde die vandaag de dag misschien niet aanvaardbaar zijn, maar daarom niet minder echt. Het daagt de lezer uit om na te denken over wat liefde is of zou kunnen zijn, en ik kan je garanderen: het zindert nog lang na.
Synopsis
Een tekstschrijver voor begrafenissen leidt een teruggetrokken bestaan tot zijn vroegere leerkracht kunstgeschiedenis onverwacht voor zijn deur staat, op zoek naar onderdak.