Een leeg huis vol familiegeschiedenis

In 1976 opent de vader van de auteur de deur van het huis dat hij twintig jaar eerder erfde van zijn moeder. De grote kast vol herinneringen, een imposante piano en de talloze foto's waarop telkens hetzelfde gezicht is weggeknipt, vormen voor Laurent Mauvignier de aanleiding om dit boek te schrijven. Op basis van wat hij vindt, leest en heeft horen vertellen, reconstrueert hij het verhaal van zijn voorouders. Hoe leefden, dachten en voelden zij? Zijn overgrootmoeder Marie-Ernestine, een uitzonderlijk muzikaal talent en zijn grootmoeder Marguerite, die nooit de liefde kreeg die ze verdiende, zijn de sleutelfiguren in deze roman die zich grotendeels afspeelt tijdens en tussen de twee wereldoorlogen

In sé ben ik een ongeduldige lezer maar ik maakte voor dit boek graag een uitzondering. Bijna twee maanden deed ik erover… Elke avond las ik enkele pagina's en werd ik letterlijk ondergedompeld in een bijzonder familieverhaal en wondermooie lange zinnen. De prachtige, gedetailleerde beschrijvingen van kleine en grote gebeurtenissen, positieve en negatieve gedachten en oprechte gevoelens vond ik zo mooi dat het leek alsof ik er naast stond.

"La musique lui parle même lorsque sa mère croit s'enfermer et éloigner sa fille, et c'est peut-être même en l'éloignant que sa mère s'approche au plus près de l'intimité de sa fille; oui dans l'esprit de l'enfant, la musique vient pour lui dire une parole que sa mère ne peut pas porter par les mots ni par les gestes; la musique vient jusqu'à elle pour la bercer, la cajoler, la consoler, l'aimer, lui parler, lui murmurer un langage au-deçà des mots; la douceur et la tendresse maternelle dont sa mère la prive viennent à elle à travers les poutres du grand salon, ils lui traversent le corps lorsqu'elle écoute, allongée sur le parquet, les doigts qui courent sur le clavier et la musique qui imbibe l'air de la maison, et la maison elle-même, dans le corps même de ses murs et de ses fondations."

Ik raad dit aan aan iedereen die houdt van familieverhalen en een schitterende taal. Het is een unieke leeservaring die vraagt om te vertragen.

Met "La Maison Vide" won Laurent Mauvignier (Tours 1967) in 2025 de prestigieuze Prix Goncourt. Hij schreef eerder al een aantal romans en enkele theaterstukken. Twee romans zijn in het Nederlands vertaald: In de Menigte / Dans la foule (2006) en Over Mannen / Des hommes (2009)