Melancholie

Mijn favoriete boeken hebben iets hekserigs. Erosie heeft dat.

Stenen, water, zwemmen, lichamelijkheid, natuur, alleen zijn, masturbatie, queerness, eenzaamheid, vrouwenvriendschappen, chosen family, kunst maken, schrijven, verlangen, overgave, hunkeren, missen, rouw,… Voor mij valt dat onder hekserigheid en Erosie heeft dat allemaal.

Het boek doet me denken aan Heksensteen (Gleeson) en Windkracht 14 (Wahl) maar dan wel op een poëtische Haerens-manier.

Vriendschapsverdriet snijdt misschien nog wel dieper dan liefdesverdriet voor een romantische partner. Helle gaat er kapot aan en zoekt afleiding op het eiland van Hetty. Meanderend deinen we mee door de dagen van toen en nu. Met en zonder Alma.

Helle leert van Hetty over de kracht van stenen, wij leren mee. Een fijn pluspuntje. Soms betoveren boeken je op een manier die verder reikt dan je hoofd. Als je tijdens het lezen nog iets bijleert is dat extra fijn.

Haerens is een dichter en dat klinkt door op elke pagina. Ik heb zo veel onderlijnd. Deed ook (voor mij) best lang over dit boek. Drie dagen, om alles extra diep te kunnen laten indalen. Zo veel schoonheid, tederheid en melancholie in duizenden details.