Een feministisch manifesto
Een boek dat je gemakkelijk in één zitting kan uitlezen, maar je toch een hele poos bijblijft.
Het verhaal van twee Joodse vrouwen die het trauma van de oorlog moeten verwerken en daarbovenop ook moeten bepalen voor zichzelf wat het is om vrouw te zijn en te strijden voor die rechten, elk op hun eigen manier.
Teddy Tops is een meesterlijke schrijver. Elke zin verdient een eigen bladzijde, zo mooi verwoord ze de kleinste dingen. Gewoonweg prachtig hoe ze taal als instrument gebruikt en zo’n zware thema’s op zo’n poëtische, lichte manier op papier kan zetten.
Synopsis
Levi, een joodse vrouw uit Amsterdam, kruipt na de Tweede Wereldoorlog uit de schaduw van haar onderduikadres en gaat op zoek naar een dansschool om in de spotlights te staan. Jo is de jongste van dertien kinderen, geboren in een plaggenhut in Drenthe. Met haar familie vertrekt ze naar Eindhoven om te werken in de Philips-fabriek. Beide vrouwen verruilen in de jaren van de wederopbouw een ondergronds bestaan voor het licht. En beiden zien de voorbestemde toekomst in neonletters voor zich. Wanneer ze de leeftijd hebben om te trouwen en voor het gezin te kiezen, besluit de naamloze verteller, die enkele decennia later opgroeit in een tijd waar de mogelijkheden eindeloos lijken te zijn, de regie op het verhaal over te nemen en de geschiedenis van haar beide grootmoeders te herschrijven. Wat volgt is een omgekeerd vlindereffect.
