Haal eens een Kentuki in huis.
Ik las tot nu toe verhalen van Schweblin, magisch-realistisch, vaak tot in het absurde toe. Ook in dit boek schuurt ze langs de grens tussen realiteit en absurde, magische verbeelding.
Een kentuki, een soort van pluchen knuffel: konijn, panda, draakje, of kraai en voorzien van enkele wieltjes en van een camera. Eén zijde van het spel is de eigenaar die de kentuki in huis haalt en aan de andere kant de gebruiker die de kentuki bestuurt en de beelden van de camera kan bekijken.
Gek idee, maar in de roman een rage waar veel geld mee te verdienen valt. We volgen een aantal mensen die kijken en bekeken worden, die via de speelgoedcomputer verbinding met elkaar willen maken en de ontsporingen van een vrije inkijk in iemands dagelijks leven.
Origineel verhaal met spijtig genoeg veel reële raakpunten, denk maar aan de vele programma's waarin men mensen bekijkt, begluurt tijdens een bergtocht, een zeiljacht, een woestijntocht of een autorace. Niets te gek of er wordt wel een camera opgericht. Misschien is de kentuki wel deel van een zwart, duister toekomstbeeld.
Synopsis
In een nabije toekomst bezitten veel mensen een 'kentuki', een apparaat met het uiterlijk van een aaibaai dier, maar met binnenin een camera die de beelden doorstuurt naar een onbekende gebruiker elders op de wereld.