Zeemeermin
Omdat ik De Weyward-vrouwen had gelezen wou ik ook graag Harts tweede boek De sirenen lezen. Ik hou van zeemeerminnen, sterke vrouwen en boeken met een hekserig-kantje.
Het verhaal speelt zich afwisselend af in 2019 en in 1800. Telkens draait het om twee zussen: Lucy en Jess in de huidige tijd en Mary en Eliza in het verleden. Hoe hun verhalen, als zussen en doorheen de tijd, met elkaar en door elkaar heen verweven zijn moet je zelf lezen. De zee, de magie van de natuur en de kracht van sterke vrouwen voeren de hoofdtoon.
Net als in haar eerste boek slaagt Emilia Hart erin om je aan de pagina’s te kluisteren. Door de afwisseling in tijd en hoofdpersonen maar ook door de onderliggend onheilspellende toon. Die toont gaf mij tijdens het lezen wederom een lastig gevoel. Geen idee waar het aan ligt, ik had dat bij het eerste boek ook. En toch wil ik het boek telkens uitlezen, dat zegt ook iets hé.
Benieuwd of Hart in deze trant verder blijft schrijven. Ze slaagt erin om eenzelfde soort verhaal toch anders te brengen zodat het én vertrouwd voelt én nieuw. Wat zou kunnen werken in volgende boeken. De cover is trouwens prachtig.
Deze recensie schreef ik als Leesambassadeur van Feniksboeken.nl
Synopsis
In 1800 worden twee vrouwen gedwongen van Ierland naar Australie verscheept. Ze ervaren vreemde veranderingen in hun lichaam. In 2019 ontwaakt een vrouw nadat ze in een droomstaat heeft geprobeerd haar ex te wurgen. Ze vlucht naar een plaats waar in de golven gefluister van vrouwenstemmen klinkt.
