Omineus

Omineus, dreigend, beter kan ik de sfeer die de verhalen in dit boek oproepen niet duiden. Een zwart randje is steeds aanwezig, de lezer hunkert naar de afloop, veelal is het einde open.

In het openingsverhaal tracht een vrouw zelfmoord te plegen door met stenen verzwaard in het water te springen, net op tijd weet zij zich te redden waarna haar leven schijnbaar voortgaat was er niet....

Een kind slikt een lithiumbatterij in en moet vele ingrepen ondergaan, eindelijk wat aan de beterhand wordt hij door zijn ouders vergeten in de auto, miserie genoeg en toch focust de auteur op de driegende sfeer die ontstaat tussen de pompbediende en de vader.

Schweblin gebruikt een sobere, uitgepuurde stijl, steeds het juiste woord zoekend om de lezer onmiddellijk haar verhalen in te zuigen. Opmerkelijk hoe sommige auteurs met heel weinig woorden heel veel te vertellen hebben.

Deze verhalenbundel doet naar meer verlangen, zeker weten !