De toptips van Loes Kenis van Hoekjes en Boekjes: “Een kinderboek is geen boek, het is een wereld.”
Door Hanneke Van de Kerkhof
Bij de Antwerpse bibliotheken, de boekhandels, uitgeverijen en literaire partners werken tal van mensen met een groot hart voor en veel kennis van literatuur. Wie kan ons beter inspireren dan zij? In deze rubriek zetten we de persoonlijke top drie van iemand uit het boekenvak in de kijker.
Het is koud en grijs buiten wanneer ik mijn fiets vastzet voor de boekenwinkel Hoekjes en Boekjes waar Loes Kenis me verwacht voor een gesprek.
Hoe ben je in de boekenwereld terecht gekomen?
Ik ben 25, gepassioneerd lezer, voormalige patissier en nu werkzaam in een gespecialiseerde kinderboekenwinkel. Dat dit mijn job zou worden, had ik nooit gedacht, tot één vacature plots alles veranderde.
Ik was als kind altijd aan het lezen. Sociale media heeft me zodanig afgeleid dat het lezen verwaterde. Ik kan gerust zeggen dat ik verslaafd was aan scrollen.
Mijn pad was allesbehalve rechtlijnig: van literaire studies naar de opleiding patisserie, van fysieke keukenjobs tot een uitdagende zaalpositie die door mijn autisme veel te veel prikkels gaf. Ik had geen controle, en dat kon ik echt niet aan.
Op een zondag zag ik op de site van VDAB een kinderboekenwinkel die ik niet kende. Ik schreef een motivatiebrief waarvan ik voelde: dit ben ik. Diezelfde middag kreeg ik bericht dat ik op gesprek mocht komen. Binnen een week was het beslist. Het was meant to be. Als ik dit niet had gevonden, zat ik waarschijnlijk opnieuw in een burn-out. In de winkel werk ik in een prikkelarme omgeving en dat doet me goed. Alles staat zoals ik het wil en blijft zo staan.
Wat maakt Hoekjes en Boekjes bijzonder?
De winkel is in de eerste plaats een passieproject. Hij ontstond toen de eigenaars hun eerste kind kregen en zich volledig onderdompelden in de wereld van kinderboeken. Het aanbod is bewust specifiek gehouden, iets wat volgens mij het grootste verschil maakt. Omdat we alleen kinder- en jeugdboeken hebben, kennen we bijna alles wat in de rekken staat. Klanten krijgen bij ons geen vaag advies, maar gericht en oprecht.
Ik ben vooral fan van leesboeken voor oudere kinderen en tieners. De eigenaars focussen meer op babyboeken – logisch, met een kleintje van achttien maanden. Maar dankzij die specialisatie kunnen we elk kind iets op maat geven. Het geniale is: je leest woorden en je brein maakt er een hele film van.
Heb je een voorkeur voor een bepaald genre?
Mijn voorkeur ligt zonder twijfel bij fantasy. Ik ben heel spiritueel en actief binnen het paganisme, dus ik zie altijd linken tussen mijn wereld en die van de verhalen.
Wat zijn jouw drie favoriete boeken?
The Hobbit van J.R.R. Tolkien is een van de mooiste boeken die ik ooit gelezen heb. Ik las het toen ik ongeveer elf was. Mensen denken dat Tolkien altijd moeilijk is, door de reputatie van The Lord of the Rings. Maar The Hobbit is heel toegankelijk. Tijdloos, zelfs. Ik hou van de liedjes die erin staan, waar je zelf een melodie bij kunt verzinnen.
Het tweede boek dat ik aanraad is De zusjes uit het verzonken moeras van Lucy Strange. Ik heb zelf twee jongere zussen en dit is een verhaal over zusterliefde. De oudste zus wordt uitgehuwelijkt, vertrekt, en de jongere gaat haar zoeken. Een avontuur door moerassen, ontmoetingen met allerlei mensen, en uiteindelijk vinden ze elkaar terug. Ik vond dat heel hartverwarmend.
Momenteel lees ik Little Women van Louisa May Alcott, een exemplaar uit 1917 dat ik in een antiekzaak kocht. Ik vind het keizot dat iemand dat ooit voor kerst heeft gekregen en dat ik dat nu lees. Opnieuw gaat het over zussen, wat me raakt. Ik zie mezelf, mijn zussen en zelfs mijn broer in de March-zussen terug.
Hoe zit het volgens jou met lezen in tijden van schermen?
Kinderen lezen nog steeds, maar het is moeilijker geworden door de constante verleiding van smartphones.
Je hebt eigenlijk een klein casino in je zak. Sociale media zet jongeren ook onder druk zetten, met skincaretrends en onrealistische schoonheidsidealen. Influencers verkopen een fake wereld. Je zit vijf uur per dag naar reclame te kijken. Ik herken dat bij mezelf: ik dacht dat ik geen tijd meer had om te lezen, maar dat kwam door scrollen. Toen ik daarmee stopte, las ik op een paar maanden meer dan in de vijf jaar daarvoor. Toch blijf ik hoopvol. Kinderen komen in de winkel vragen om leestips, net zoals ik vroeger deed. Als dat gebeurt, wordt mijn hart echt warm.
Hoe stimuleer je kinderen om te lezen?
Mijn advies aan ouders is eenvoudig: lees zelf. Als jij op je gsm zit, waarom zouden je kinderen dat dan niet doen? Voorlezen, blijven voorlezen, zelfs als ze ouder zijn. Het creëert verbinding.
Dank je wel Loes voor de fijne babbel.
________________________________________________________________________________
