Existentiële Japanse klassieker

"Alleen een schipbreukeling die ternauwernood aan de verdrinkingsdood was ontsnapt kon psychologisch voldoende inzien dat je gewoon door de mogelijkheid om adem te halen zin kreeg om te lachen". Deze zin siert de achterflap, en alleen die is al de moeite om een tweede keer te herlezen.

Uitgeverij Weerwoord sprak vertaler Luk Van Haute aan om 'Suna no Onna' uit 1962 voor het eerst rechtstreeks van het Japans naar het Nederlands te vertalen.

Een man (personage: de man), een leerkracht, heeft enkele dagen vrij en trekt door duinen richting zee, op zoek naar insecten. Zijn droom en tegelijk dat wat zijn leven betekenis zou geven, is ooit met een vermelding van zijn naam bij de ontdekking van een nieuwe soort in de encyclopedie der insecten vermeld te worden.

De tocht is zwaar en hij moet noodgedwongen een slaapplaats zoeken voor de nacht in een dorp. Hij belandt bij een eenzame vrouw met een hut in een kuil. En dan is er zand, veel zand, steeds terugkerend zand.

Het verhaal roept de vraag op van wat zinvol is in het leven. Wat houdt ons alle dagen bezig en wat is belangrijk?

Een bijzonder vlotte en meesterlijke vertelling, waar je in meegezogen wordt. Tijdloos en origineel. Spannend, zonder een thriller te zijn. Soms een spel met het absurde maar dan moest ik even denken aan 'Bullshit jobs' van David Graeber, een non-fictie boek over zinloos en zinvol werk, een vraag van en voor alle tijden.

Een mooie uitgave ook, met een compliment voor vormgever Yorick Van de Walle.