Prachtig!

Oh wat een prachtige bundel. Zo blij dat die toevallig op mijn pad kwam.

Vergeven van mensen is in woord en beeld een pareltje. De poëzie van Rhea Cecile en de tekeningen van Pol Cosmo zijn voor elkaar geboren, tillen elkaar naar een hoger niveau. Ik kende geen van beiden al maar ben nu fan van hun alle twee. Geen idee hoe zoiets in zijn werk gaat: 2 kunstenaars die los van elkaar iets creëren dat voor elkaar gemaakt lijkt te zijn.

Vergeven van mensen is heel zinnelijk, vleselijk, visceraal. Het doet denken aan Plakboel van Charlotte Van den Broeck maar dan minder uitgesproken. Het valt te lezen als een ode aan het natuurlijke maar ook als een lofzang op het vleselijke. Sowieso bejubelt deze bundel het leven, in al zijn vormen en variaties.

Opwindend, ontroerend, begeesterend, opzwepend, weekmakend. Mooi, mooi, mooi!