Promise me, dat je dit boek gaat lezen!

Hoewel dit boek onder het genre romantiek valt, is het veel meer dan dat. Wanneer Lenny haar hartsvriendin Lou moet afgeven, heeft ze geen idee meer hoe ze moet verder gaan. Lou liet een lijst achter met dingen die Lenny moet doen om terug te leven, maar hoe kan ze leven zonder haar zielsverwant? Overdag houdt ze zich lang genoeg sterk om haar werk te doen en op Ainsley te passen, maar 's avonds stort ze in. Tot ze Miles leert kennen. Miles, die haar vraagt hem te helpen een betere band te krijgen met zijn nichtje Ainsley. Miles, die zelf ook verlies heeft gekend, en haar verzekert dat er een einde aan het verdrinken komt. Miles, die haar hand vastneemt en haar leert hoe ze terug kan leven.

Dit boek is een prachtig verhaal over verlies en verdriet, wat een impact het heeft op nabestaanden en hoe moeilijk het is om weer verder te gaan. Maar ook toont het dat dit mogelijk is, dat verder gaan niet wilt zeggen dat we de overleden persoon vergeten, of dat we niet meer om hen rouwen, maar eerder dat we ze graag zien exact zoals ze zijn: iemand die een prachtige impact op ons leven heeft gehad, maar er nu niet meer is. Bastone geeft geen oplossing voor verlies en rouwen, want die is er ook niet, maar ze toont op een kwetsbare manier dat je niet alleen bent en dat je leven niet alleen door kan gaan, maar dat je ook weer echt kan leven.