Meer over de tijd
Tweede deel van de zevendelige romancyclus over de 18° november, een dag die zich blijft herhalen, niet erg voor degenen wiens geheugen iedere dag wordt gewist, die geen herinneringen hebben, minder leuk voor Tara Selter die zich heel precies herinnert wat de 18° gebeurde en iedere dag als een herhaling van hetzelfde ervaart.
Tara bezoekt haar ouders, viert kerst en nieuwjaar met hen, ook al is het november, besluit haar herhaalde dag te beleven in verschillende getijden. Zij reist van het koude Zweden naar het warme Zuid-Frankrijk en beleeft aldus een winter, een lente en een zomer, telkens op 18 november.
Moeilijk te vatten, maar haast verslavend eens je meegaat in dit verhaal. Misschien is het lezen van deel 1 wel aangewezen alvorens aan deel 2 te beginnen.
De auteur geeft ook vele verklaringen voor het begrip tijd. Tijd is geen lijn, geen cirkel, geen stroom maar een vat waarin Tara iedere morgen wordt ondergedompeld zonder dat water over de rand stroomt.
Synopsis
Na een korte reis raakt een vrouw gevangen in de tijd. Ze herleeft telkens dezelfde dag: 18 november. Die dag heeft zich al 368 keer herhaald. Ze reist door Europa, de seizoenen najagend, in de hoop een jaar voorbij te laten gaan.
