Leven in het “rusthuis”

Als je je al eens afvraagt hoe je oude dag er zal uitzien, verwacht je meestal niet de meest spannende en spectaculaire gebeurtenissen… Suzanne brengt haar oude dag door in een verzorgingstehuis. Spannend is het er niet echt, maar samen met enkele andere bewoners richt ze hun eigen clubje, het IVV, op. Hun voornaamste doel is de activiteiten van animator Kevin saboteren zodat de bingoavonden en belachelijke, kinderachtige activiteiten stoppen zodat ze toffere dingen kunnen gaan doen.
Plannen hebben ze genoeg maar die lopen helaas ook wel heel vaak mis… Bovendien blijken sommige leden een eigen prioriteitenlijstje te hebben.
En Suzanne zelf…? Zij begint nu toch wel heel veel te vergeten… Of lijkt dat alleen maar zo? En wanneer er dan ook nog bewoners onverwacht overlijden, wordt het alleen nog verwarrender. Misschien is er toch meer aan de hand?
Gelukkig komt haar kleinzoon Sky regelmatig op bezoek. Hem kan ze tenminste echt vertrouwen. Maar zal hij het IVV ook echt kunnen redden?

Naast een mooi verhaal over een aantal mensen op leeftijd, heeft dit boek ook nog wat extra te bieden. Het trof mij vooral dat je meegezogen wordt in de denkwereld van Suzanne. Een wereld waar alles steeds minder helder wordt. Wat is waar? Wat ben je vergeten? En vooral… wie kan je nu eigenlijk vertrouwen?