Ik wil met Marjolijn op stap!

Net Nachtgids in bijna één ruk uitgelezen. Wat een vlotlezend, boeiend, spannend boek.

Het deed me een beetje denken aan Aline van Heleen Debryune. Niet qua verhaal wél omdat Debryune net als van Heemstra ervoor kiest om een roman te schrijven die dicht bij haar leven aanleunt. Voor zover ik iets van hun persoonlijk leven ken. Beide hebben ze een roman geschreven over een onderwerp waar ze in het echte leven ook met bezig zijn bedoel ik.

Qua thematiek doet het me een beetje denken aan Graafdier van Nikki Dekker en Een vlam Tasmaanse tijgers van Charlotte Van den Broeck. Waar zij een lans breken voor de veenmol en de Tasmaanse tijger doet van Heemstra dat voor de glimworm.

Ik hou van dat soort boeken. Nachtgids is zo een boek. Het belicht alle kanten van een onderwerp (lichtvervuiling), laat je nadenken, sleept je mee in een spannend verhaal en vergroot je liefde voor de natuur, voor de ganse wereld. Na het lezen kijk je anders naar de ruimte om je heen. En heb je zin om er ook in het donker op uit te trekken.

Mellie is een getormenteerde, zoekende, worstelende hoofdpersoon die direct een plaatsje in mijn hart veroverde.

Ik hoop ooit eens op nachtelijk pad te kunnen gaan met Marjolijn van Heemstra. In afwachting tel ik af naar meer werk van haar… Fan!