Wetenschap & emancipatie in de jaren '60, fictie met veel humor!

Historische fictie, ik las het boek in de oorspronkelijke taal Engels, het is ook onder de titel 'lessen in chemie' verschenen in het Nederlands.

Met veel humor schrijft Bonnie Garmus haar debuut over Elizabeth Zott, een eigenzinnige vrouw opgeleid als scheikundige maar die omwille van het heersende seksisme in de jaren '60 de kans niet krijgt om fatsoenlijk onderzoek te doen in haar werkveld en uiteindelijk televisiehost wordt van een kook-show voor huisvrouwen. Elizabeth zou Elizabeth niet zijn als ze daar niet geheel haar eigen draai aan geeft en ze gebruikt haar kennis om de huisvrouw thuis te scholen in de chemie van het koken en emancipatie.

Ik denk dat ik nog nooit zoveel heb gelachen tijdens het lezen van een boek en dan bedoel ik niet enkel bescheiden glimlachjes op de lippen maar echt grinniken en daadwerkelijk luidop lachen zelfs. Ik vond de schrijfstijl geweldig, het verhaal is erg entertainend, toffe personages (favorieten zijn oa dochter Mad en hond Six-Thirty): het boek leest heerlijk weg. En neen, je moet niet alles letterlijk nemen: leren roeien enkel door boeken over fysica te lezen lijkt me niet realistisch en labo-chemie is wel degelijk een andere studie dan keuken-chemie, maar ik vond dit alleen maar extra grappig, knipoogjes zeg maar en deze kritieken gaan compleet voorbij aan de echte (en wel serieuze) boodschap van dit boek: emancipation is key!

Ik had al veel positiefs gehoord over dit boek en dat is altijd wat gevaarlijk naar mijn mening (dan is de teleurstelling soms des te groter), maar dit boek overtrof mijn verwachtingen, wat mij betreft zeker een aanrader! Het boek blijkt trouwens ook al verfilmd te zijn.