wijs en mooi!
Na En steeds is er alles en Zo hevig in leven schreef de Vos een nieuw essay over een persoonlijke tragedie. Ik ben hier liever niet alleen gaat over het afscheid van haar jongste broer. En hoewel ik haar alle goeds en geluk toewens moet ik toegeven dat ik deze drie essays van de mooiste dingen vindt die Marjoleine al schreef.
Ook dit deel bevat zoveel moois, wijsheid, dingen om te onderlijnen en nog uren over na te denken. Zaken waar ik nog niet eerder over nadacht maar waar ik het zo eens met blijk te zijn: *Herinneringen maken, zo werkt het niet. Het is makkelijk om naderhand punten te verbinden tot een lijn maar dat wil niet zeggen dat iets voorbestemd is (ballet). *De ‘levende drukfout’. *‘Het zat er allemaal al in.’ *De bestaansintensivering van poëzie. *Hoe ontroerend de drang tot versieren is.
Allemaal dingen die mijn hoofd en hart ook deden zingen.
Die wijsheid wordt afgewisseld met poëzie van verschillende dichters. Om het geheel nog mooier te maken. Amper 93 pagina’s maar zo veel inhoud: indrukwekkend!
Hoe één gezin kan bestaan uit zo veel verschillende ervaringen. Zo veel vormen van (onuitgesproken) liefde. Marjoleine de Vos schreef vooral een ode aan het hebben gehad van een broertje, van Huib.
Wederom een, prachtig uitgegeven, parel.
