Een cover die zich langzaam prijsgeeft
De cover van de roman ‘Het einde van de straat’ van auteur Angelo Tijssens intrigeert me, en niet alleen omdat hij esthetisch zo knap is.
Ik kijk naar het spiegelende vlak zoals je in het water van een vijver staart, maar anders dan een reflectie van jezelf, blijft het op de cover bij een ondoordringbaar grijs. Met alle symboliek die Angelo Tijssens in zijn verhaal gebruikt, kan dit niet anders dan betekenisgevend zijn. Het evenbeeld ontbreekt, om niet te verdwijnen zet het hoofdpersonage zelf de lijnen uit, letterlijk ook, in de homo-erotische schilderijen die hij maakt.
En ja hoor, ik wentel en keer het boek onder de leeslamp en zie langzaamaan de kleuren verschijnen.
Synopsis
Een pasgetrouwde jonge schilder verhuist met zijn echtgenoot naar het huis van zijn schoonouders. Daar worstelt hij met zijn nieuwe realiteit, zijn huwelijk, zijn identiteit en met sociale structuren die niet voor hem lijken te zijn gemaakt.
