Belangrijk perspectief, maar helaas wat te dun uitgewerkt
Ik ben een fan van Mira Feticu dus keek uit naar dit boek(je), zeker na het lezen van en luisteren naar interviews.
Feticu belicht hier een belangrijk perspectief, volgens mij vrij uniek. Namelijk dat van een vrouw, rond de menopauze, na de dood van een geliefde (diepe rouw) die gevoelens/lust ontwikkelt voor haar schoonbroer. Het onderwerp is net de seksuele lust en alles wat zich daaronder afspeelt. Het ene na het andere taboe sneuvelt en dat alleen verdient hulde.
Ik heb nog nooit op die manier gelezen over vrouwelijke lust, zonder schroom, niet met een netjes romantisch jasje maar schaamteloos, eerlijk, inconsequent en 'morsig'. Verfrissend! Eindelijk!
Helaas is het boek voor mij letterlijk en figuurlijk te dun. Ik had gehoopt dat er ook een soort essayistische insteek zou zijn: wat leeft er in de maatschappij rond dit thema? Hoe is dit gelinkt aan thema's zoals feminisme, de manosfeer, (de)seksualisering van vrouwen,... Het blijft helaas anekdotisch, als is het gelukkig zéér goed geschreven.
En ik ben de auteur zeer dankbaar om vanuit dit unieke perspectief te schrijven en zal haar werk zeker blijven lezen.
Synopsis
Een vrouw rouwt om haar overleden man, en richt zich in een innerlijke monoloog tot zijn broer. Haar gemis en hunkering naar lichamelijk contact leiden tot verwarrende emoties en een intense innerlijke zoektocht.