‘De waarheid vraagt offers.’
‘Geloof ze niet’ is de derde Olivia Leroy-thriller, maar Sofie Delporte zorgt voor voldoende opfrissing van de vorige delen zodat je dit verhaal ook perfect los kunt lezen. Olivia werkt nog steeds bij de Cel Vermiste Personen en probeert ondertussen haar privéleven enigszins op de rails te houden met Chris en hond Turing.
‘Ik ben zo blij dat ik jou gevonden heb,’ fluisterde hij. ‘Je bent precies wat ik zocht.’
Deze psychologische thriller laat zien hoe complottheorieën volledig uit de hand kunnen lopen en wat er gebeurt wanneer iemand dat geloof tot het uiterste doortrekt. Hierdoor ga je als lezer toch ook nadenken over onze complexe wereld. Het verhaal leest vlot en aangenaam. Soms kabbelt het een beetje voort, maar er zijn voldoende nieuwe wendingen (zeker naar het einde toe) om de spanning erin te houden. Het verhaal speelt zich af in het heden, mét een terugblik naar gebeurtenissen in het verleden. Uiteindelijk komen deze lijntjes knap samen en dat zorgt voor een heuse climax! Oh ja, Olivia’s irritante moeder duikt ook weer op (ik vind die moeder soms ook hilarisch), maar huisbazin Agnes zorgt dan weer voor wat wijsheid in het leven van Olivia.
De fragmenten uit ‘Jane Eyre’aan het begin van bepaalde hoofdstukken vond ik zeker een mooie meerwaarde. Ook de inmenging van Noordse mythologie kon ik appreciëren.
De mooie balans tussen spanning, psychologie en Olivia haar privéleven maakt van ‘Geloof ze niet’ een sterke en aangename thriller. Ik kijk alvast uit naar meer Olivia Leroy!
‘Mensen willen nu eenmaal de wereld begrijpen. Complotten scheppen orde in de chaos om ons heen.’
