Tussen steen en verdriet! Bijzonder!

Dichteres Astrid Haerens schreef met Erosie een origineel debuut. Ze belicht het aangrijpende thema van vriendschapsverdriet, een onderwerp dat in de literaire wereld relatief weinig aandacht krijgt. De titel Erosie verwijst naar de afwisselende delen van het verhaal, waarin steen een belangrijke symbolische rol speelt. Hoewel Erosie geen boek is waar je vrolijk van wordt, is het absoluut de moeite waard om te lezen.

Helle, een bijzonder succesvolle kunstenares, verliest haar beste vriendin en zielsgenoot Alma. Ze belandt in een donkere periode waarin het verdriet haar volledig opslorpt. Ze trekt zich terug op een Duits Waddeneiland, waar ze op zoek gaat naar barnsteen. Tijdens die zoektocht wordt ze geconfronteerd met haar dierbare herinneringen aan Alma.

Het verhaal bevat geen grote plotwendingen en kent slechts een beperkt aantal personages. In plaats daarvan bouwt Haerens haar roman volledig rond één centraal thema ‘vriendschapsverdriet’. De lezer wordt diep meegezogen in de pijn van Helle. Haar gevoelens werken soms beklemmend tot zelfs ongemakkelijk, maar juist daardoor laat het verhaal een indruk na. De schrijfster toont zich hierin zeer bedreven. Naast het uitdiepen van de emoties valt Haerens taalgebruik op. Wow! De dichteres laat zich niet wegdrukken door de romanschrijfster. Fans van literaire hoogstandjes, komen hier zeker aan hun trekken. Erosie bestaat uit prachtige langzinnen, die soms aan poëtische proza doen denken. Een bijzonder debuut!