Ondergesneeuwde herinneringen

Dit boek lezen was de opdracht van de leesgroep waar ik deel van uitmaak. Toevallig het soort verhaal dat ik erg graag tot me neem. Helaas is het nog herfst want dit lezen in het hartje van een besneeuwde winter zou zoveel meer sfeer geven.

We volgen de gedachtengang van Max, een bejaarde bewoner van een Duits bergdorp. Max' perspectief is dat van iemand die al alles gezien heeft en daarover een mening heeft maar in het bergdorp wordt daar vooral over gezwegen. Een wake voor zijn plots gestorven vriend brengt veel terug naar boven, over Max zelf maar ook over Schorsch, zijn vriend, over de andere dorpsfiguren en over de ongeschreven regels die je moet respecteren om deel uit te maken van de gemeenschap. De nieuwe bewoners met stedelijke manieren en gedachten, horen daar niet bij.

Het leven is rechtaantoe en hard maar dit staat in contrast met de liefde en zorgzaamheid die je toekomt wanneer je komt te sterven.

Het verhaal gaat over onuitgesproken verlangens en de ruwheid en subtiliteit van het landelijke leven.

Een zeer ontroerend verhaal over verbondenheid en symboliek.