Liefdevol boek over afscheid

‘De laatste zomer vol kikkervisjes’ van Catherine Bruton is een warm en intens verhaal over liefde, verlies en de troost die de natuur kan bieden. De hardcover is prachtig. De kaft met het meisje, de vijver en de glazen bokalen vol kikkervisjes past perfect bij het verhaal. De afwisseling tussen licht en donker weerspiegelt mooi de sfeer.

Kristel, die door iedereen Kikker wordt genoemd, wil er altijd zijn voor haar twee jaar jongere broertje Duuk. Door een progressieve spierziekte worden zijn armen en benen steeds zwakker. Samen kikkerdril vangen in de vijver lukt niet meer. Wanneer Duuk in het ziekenhuis belandt, neemt Kikker zich voor hem toch nog een laatste mooie zomer te bezorgen. Daarbij krijgt ze hulp van haar wijze opa, die sinds het overlijden van oma bij het gezin woont, en van buurjongen Ari, een echte wijsneus die alles over Duuks ziekte opzoekt.

De liefdevolle band tussen Kikker en Duuk staat centraal in dit verhaal. Catherine Bruton laat eerlijk zien wat een ernstige ziekte met een gezin doet. Ook angst, boosheid, schuldgevoelens, teleurstelling en machteloosheid mogen er allemaal zijn. Je voelt ook hoe het rouwen al begint terwijl iemand er nog is. De natuur vormt een prachtige rode draad. Het leven in de vijver, de kikkervisjes en het ritme van de seizoenen bieden troost en zorgen voor mooie vergelijkingen.

De korte hoofdstukken, de ruime bladspiegel en het duidelijke lettertype maken het boek toegankelijk. Een aanrader voor lezers vanaf 10 jaar én ook voor volwassenen! Ondanks het zware onderwerp wordt het nergens te sentimenteel. Er zit zelfs een vleugje spanning in. Juist de sobere manier waarop Catherine Bruton dit verhaal vertelt, maakt het zo aangrijpend. Een liefdevol boek waarin ziekte, natuur en hoop op een bijzondere manier met elkaar verweven zijn.

“En de hele magische cyclus van het leven zou opnieuw beginnen. Want de natuur vindt altijd manieren om te overleven.” ♥️