Een burgeroorlog stopt niet na een vredesverdrag

1966. Een jonge vrouw kan iemand redden uit een brandend huis in Noord Ierland maar raakt hierdoor ongewild betrokken bij het gewapende conflict. Meer dan 30 jaar later wil haar dochter achterhalen wat er is gebeurd.

Omstreeks 1600 werd het katholieke Noord-Ierland bij het protestante Engeland gevoerd, waarna er een strijd ontstond om deze streek terug bij Ierland te voegen. Tussen 1960 en 1988 werd de strijd gewapend uitgevochten, waarbij heel wat slachtoffers vielen. Deze nationalistische strijd werd dan eerder een burgeroorlog tussen protestanten en katholieken, of tussen de katholieke meerderheid van de bevolking en het Engelse leger.

Porter schrijft een spannend verhaal dat is ingebed in dit conflict dat bijna 400 jaar aansleepte. Bij sommigen waren nationalistische motieven belangrijk, bij sommigen de religie, bij anderen waren het wraakmotieven door gedode familieleden.

Sommigen wilden de vrede middels diplomatie en politiek nastreven, maar er waren steeds mensen die met geweld de vrede wilden afdwingen.

Een conflict dat zo lang aansleept, met zo veel menselijk leed tot gevolg, wordt niet beëindigd door een vredesakkoord. Wonden blijven etteren, sommigen willen wraak om geleden leed “zinvol” te maken.

Porter weeft al deze gevoeligheden in een spannend verhaal waarbij in 1966 een jonge protestante veearts verliefd wordt op een IRA aanhanger en hierdoor betrokken wordt in de gewapende strijd. Als haar dochter in 1998 antwoorden zoekt wordt ook zij betrokken in de naweeën van deze strijd.

Een goed geschreven verhaal dat enig inzicht geeft in de toenmalige problemen in Noord Ierland waarbij de spanning van het verhaal centraal staat, niet het gewapend conflict.