Wijs en waar!
Hatmaker kende ik totaal niet. Ik koos het boek op basis van één stukje zin: “…tot haar huwelijk na 26 jaar opeens voorbij was.” Een jaar geleden zat ik in quasi hetzelfde schuitje en sindsdien zijn ‘scheidingsboeken’ mijn ding.
Vele verwijzingen naar auteurs in Awake behoren tot mijn favorieten: Maggie Smith (haar scheidingsboek is ook geweldig), Elizabeth Gilbert, Frances Mayes, Joy Sullivan,… Mensen die dezelfde schrijvers goed vinden delen een zielsconnectie, dat geloof ik. De band (en het verleden) die Jen heeft met God en de kerk leken me eerst een drempel om me ten volle over te geven aan haar verhaal maar dat bleek uiteindelijk niet zo te zijn.
Je eigen verhaal vertellen, helder en enigszins chronologisch, met respect voor iedereen die betrokken is, met het welzijn van je kinderen als belangrijkste streefdoel, het persoonlijk maar niet particulier opschrijven, emotioneel maar niet sentimenteel; wel dat is moeilijk, moedig en een kunst.
Jen Hatmaker deed het. Ze ging geen lastige onderwerpen uit de weg: bedrogen worden, tegenkanting van mensen binnen de kerk, afgesprongen boekdeals na uitspraken die ze deed pro het homohuwelijk en tegen racisme, na meer dan een kwarteeuw niet daten op Bumble gaan en er weer af gaan (deed ik ook), lust voelen ontwaken, seks willen, instorten en antidepressiva nemen,…
Het belangrijkste dat zij leerde, en ik ondertussen ook, is dat vriendschappen het belangrijkste zijn in een mensenleven en dat de allerbelangrijkste vriendschap die met jezelf is. En dat boeken helpen helen. Het is zo fijn om te lezen dat je niet alleen bent. Ik wil nog veel meer van Jen lezen, volg haar nu ook al op Instagram en wens haar en mijzelf alle goeds en geluk in ons tweede leven!
