Vernieuwend, verfrissend, bijzonder knap!
Vanaf de eerste pagina’s wist ik dat dit een heel bijzonder boek ging zijn, zo slim en gevat!
Spooksteden bestaat uit twee verhaallijnen. In het hedendaagse verhaal maken we kennis met Xiang. Hij ziet eruit als een Chinees, is een Chinees, maar spreekt geen Chinees. Google Translate helpt hem bij zijn job als vertaler, tot hij door de mand valt en bij regisseur Baby Bao terecht komt die hem een merkwaardige opdracht geeft in Port Man Tou, een spookstad zonder inwoners, maar wel met figuranten. Deze schijnwaarheid deed me af en toe denken aan ‘The Truman Show’.
De andere verhaallijn gaat over de machtige keizer Lu Huang Du. Zijn verhaal ontrolt zich tot een wonderlijke mythe met een labyrint, slinkse plannen en een bijzondere schaakmachine.
‘Spooksteden’ is een verhaal in een verhaal en langzaam beginnen ook beide werelden elkaar te weerspiegelen. Het is een rijk en gelaagd verhaal waarin diverse thema’s aan bod komen, vaak subtiel en een beetje verborgen onder de verhaallijn. Het gaat over regels, wetten, wraak en onderdrukking. Over de werkelijkheid die we denken te kennen, terwijl er ondertussen aan alle kanten wordt gemanipuleerd.
Ook kunst, literatuur, geschiedenis en mythologie zijn in het verhaal verweven. En taal! Zelfs de Chinese tekens krijgen betekenis. Voor Xiang zijn ze onbegrijpelijk, voor mij waren ze dat ook. Subliem!
Geen eenvoudig boek dus (maar dat hoeft ook niet) en misschien heb ik niet alles begrepen of een paar thema’s gemist. Maar ‘Spooksteden’ heeft mij alvast positief verrast! Vernieuwend, verfrissend en bijzonder knap.
