De eerste Belgische fantasy/horror-klassieker: gooide hoge ogen in de hele wereld, grijpt je bij je nekvel

Als laatste boek van de Merksemse leesclub van het schooljaar was het de beurt aan Malpertuis van Jean Ray, ook wel gekend als John Flanders die veel beroemde Vlaamse filmpjes heeft geschreven (voor scholieren bedoeld). Malpertuis werd betiteld als eerste Belgische fantasy klassieker en kreeg ontelbare vertalingen. Malpertuis werd verfilmd door Harry Kümel. Ik vond het verhaal vooral complex.

Jean Ray mag dan wel in Gent gewoond hebben, hij schreef in het Frans. De eerste vertaling was door de later erg bekend geworden andere magisch-realistische auteur, Hubert Lampo. Nadien volgden nog vertalingen door twee minder bekende vertalers, die er volgens mij de vaart en de 'special effects' wat hebben uitgefilterd. Ook omwille van de ontelbare voetnoten, die naar mijn aanvoelen dikwijls niet terzake deden.

Het verhaal zelf is opgebouwd als een verzameling gevonden geheime documenten, die zijn geschreven door verschillende personages waaronder het hoofdpersonage Jean-Jacques Grandsire, en die grosso modo allemaal vertellen over het mysterieuze spookhuis Malpertuis waar een aantal erfgenamen moeten samenwonen om hun erfenis te krijgen. Dit 'Malpertuis' zou zich wel in Gent bevinden, maar hoewel er naar gezocht is geweest doorheen de jaren, werd het nooit echt gevonden.

De associatie met het beroemde fort 'Malpertuus' van de vos Reynaert kan best uit de koker van deze Jean Ray gekomen zijn, aangezien er naar het einde toe ook een vos met slinkse en slechte streken het blijkt te besturen, zelfs over de dood heen.

Het label 'horror' is wat ver gezocht, wel gaf het boek me uiteindelijk een heel beklemmend en ongemakkelijk gevoel naar het einde toe. Dit boek bleef wel even plakken en de plot was best onverwacht.