Drie jonge vrouwen, drie vreselijke drama's

In “La nuit au coeur” verweeft Nathacha Appanah de verhalen van drie vrouwen. Alledrie proberen ze weg te vluchten van hun partners, eentje in 1998, eentje in 2000 en de laatste in 2021. Slechts één van hen kan hen een stem geven… en dat is de auteur zelf.

Pas na de moord op Chahinez David, een zaak die heel Frankrijk beroerde in 2021, vindt de auteur de kracht en de moed om haar eigen trauma te vertellen, meer dan 20 jaar na de feiten. Ze doet onderzoek, ontmoet nabestaanden, graaft in haar eigen verleden en spreekt …omdat geen enkel slachtoffer mag vergeten worden.

“ Nous avons été trois à courir, à nous enfuir, et cette peur qui vient avant la fin, celle que je ne sais décrire exactement, je sais qu’elles l’ont éprouvée, en courant, en voulant s’ échapper, et je pense désormais à cela tout le temps, je suis avec elles."

Het is een zwaar thema dat onze aandacht verdient. Het boek is met toestemming en met veel respect en medeleven voor de nabestaanden geschreven. Wat me vooral raakte was de manier waarop bijna op een poëtische manier gevoelens en verdriet verwoord worden

"Il y a le cri des mères qui voudraient remonter le temps et prévenir, il y a une partie des corps des mères qui meurent en même temps que leur enfant et il y a des mères qui entendent leur enfant les appeler au secours."

Nathacha Appanah (Mahébourg, 1973) is een Mauritiaanse journaliste en romanschrijfster die in Frankrijk woont. In 2025 won ze de Prix Femina, de Prix Goncourt des lycéens en de Prix Renaudot des lycéens voor La Nuit au cœur.