Tijdreizen...
Vijfentwintig jaar geleden las ik, net als miljoenen anderen, Heb mij lief van Josie Lloyd & Emlyn Rees. Met veel goesting begon ik aan de opvolger die dit jaar verscheen: Jij & ik.
Adam en Jules zijn, net als ik, in een heel andere fase van hun leven aanbeland. In tegenstelling tot mijn huwelijk heeft dat van hen de tand des tijds wel doorstaan. Al is het niet allemaal rozengeur en maneschijn. Uit nostalgische overwegingen duikelt Adam de doos met mixtape cassettes op die Jules en hij in de loop der tijd maakten voor elkaar. Iets wat ik een tijdje geleden ook deed. Hij ontdekt zo dat ze door middel van die bandjes kunnen tijdreizen. Ik ontdekte dat mijn cassettespeler versleten is ;)
Vanaf dan begon het boek voor mij wat lastig te lezen te worden. Tijdreizen is niet mijn ding zo blijkt. Het idee vond ik heel tof, zeker in het verhaal van Adam & Jules, maar de uitwerking was soms wat moeilijk te volgen. Ik bewonder Lloyd en Rees wel voor hun kunde; de verhaallijn blijvend laten kloppen lijkt me niet evident om te schrijven.
Qua mening wissel ik wat af tussen: genieten van de nostalgische terugkeer naar de personages van toen en frustratie over de tijdsprongen en hun consequenties. In ieder geval ben ik blij dat ik het boek gelezen heb. En dat het me zo bezighoudt zegt ook genoeg hé. Als fan van Heb mij lief moet je Jij & ik zeker lezen, of als tijdreizen wél jouw ding is.
