Hekserig!!!
Er zit iets in het Ierse water, dat weten we al langer. Gleeson is daar een bewijs van. Hoe zij schrijft…
Na Hemelichamen en This Woman’s Work (met Kim Gordon) is Heksensteen het derde boek van haar dat ik lees. Op de één of andere manier voelde het vanaf de eerste pagina als thuiskomen voor mij. Sinéad schrijft zoals ik wil lezen: begeesterd, aards, sexy, visceraal, intelligent, doorleefd, holistisch,…
Haar aandacht en oog voor de natuur, de elementen, oerkrachten, mensen en andere wezens is ongeëvenaard. Het is poëtisch, filosofisch, activistisch, feministisch, ontroerend, kwetsbaar en empowerend tegelijk.
Kunstenaar Nell, het hoofdpersonage, is een vrouw naar mijn hart. Met haar worstelingen, kunst, kracht, afwijkende blik, geilheid, wildzwemmen,..
De Iníons, waar zij door wordt uitgenodigd om een kunstwerk over hen te maken, leken me in eerste instantie een groep waar ik ook wel bij wil horen. Hun zelfvoorzienendheid, groepsgevoel en afzondering lijken idyllisch. Tot het dat niet meer is.
Voor mij hoefde het spannende element er zelfs niet bij te zijn om me toch meer dan 300 pagina’s lang te laten genieten. Ik heb veel wijze zinnen, mooie woorden (spleettongigste) en herkenbare dingen onderlijnd. Dit is een hekserig boek in de meest complimenteuze zin van het woord. Eén van de mooiste boeken die ik dit jaar al las!
Grote hulde ook aan de prachtige vormgeving (die cover, het roze,…) én de vertaling (Astrid Huisman).
Het boek ligt ook heel goed in de hand en het papier van de cover en de pagina’s voelt aangenaam. Uitgeverij HetMoet heeft oog voor detail!
