Confronterend!

Al jarenlang ben ik fan van Eva Meijer, ik heb al zo veel van hen geleerd én genoten. Diens boeken zijn altijd en heel goed geschreven én heel informatief.

Meijer kan ook alles: poëzie, fictie, non-fictie, essays, biografische boeken,… Een woord voor is een roman, zoals we kunnen lezen op de cover maar is daarnaast ook een soort van activistisch pamflet, al klinkt dat misschien niet als een compliment en zo bedoel ik het wel.

In Een woord voor verdwijnen er woorden: letterlijk. Van het ene op het andere moment zijn ze weg. Letterclusters blijken niet alleen verdwenen in de gesproken taal maar ook op papier en online. Wat dat doet met burgers, de politiek, de maatschappij is boeiend om te lezen. Maar niet altijd even makkelijk. Want ja, ook wij lezers moeten het met minder Nederlandse woorden doen. Het Engels wordt meer en meer de voertaal.

Op de één of andere manier doet het verhaal aan Het geschenk (Gaea Schoeters) denken. Daar verschijnen olifanten, hier verdwijnen woorden. Hoe ontwrichtend dit is, op alle niveaus, is confronterend. Het zet je aan het denken. En maakt je een beetje bang, dat ook.

Klimaatverandering, queerdiscriminatie, racisme, taalverloedering, het belang van kunst, de onkunde van politici, social media, gender, feminisme, de natuur,… Thema’s die in eerder werk van Meijer al belangrijk zijn krijgen nu weer een podium.

Hoe zeg je dat je van iemand houdt als houden van als begrip niet meer bestaat? Ben je gerechtelijk onaantastbaar als je naam verdwenen is? Hoe weet je wat je voelt als je voor jezelf niet meer kan benoemen wat er in je omgaat? Zijn mensen nog je vrienden als je ze niet meer kan contacteren omdat hun naam uit je contactenlijst is verdwenen? Heeft een land nog een eigen identiteit als het geen eigen taal meer heeft maar het Engels moet gebruiken? Kan de VS eisen dat men hen betaald voor het gebruiken van ‘hun’ taal? Waarom worden scheldwoorden die naar vrouwen verwijzen meer gebruikt? Allemaal vragen die mijn hoofd deden duizelen.

Een woord voor is moedig, urgent, wijs, boeiend, inspirerend, een ode aan de taal én een schop onder onze kont. Koester wat we hebben voordat het dreigt te verdwijnen. Lees boeken. Dit boek bijvoorbeeld!