Een bundel die je naar adem doet happen
Ik koos deze bundel uit in de boekhandel omwille van de prachtige titel. Het ritme en de lichtheid van de woorden ‘Duizend versies klaar water’ spraken mij onmiddellijk aan. Die prachtige taal houdt ze ook aan doorheen de bundel. Zo schrijft De Vylder over een hartklopachtige rivier, een ornamentorgaan en melkkwarts.
De gedichten van Dorien De Vylder gaan over herkenbare thema’s zoals moederschap, het overlijden van een grootouder en de lockdown. De thema’s zijn dus niet wereldschokkend, maar de intieme taal en de gevarieerde beelden houden de bundel bij elkaar en werpen een nieuw licht op die thema’s.
De bundel heeft geen cycli, dus de gedichten volgen elkaar op zoals dagen en weken op elkaar volgen. Het stuwt de bundel voort, alsof je als lezer stiekem binnen gluurt in het leven van de dichter.
Ik lees elke dichtbundel met een potlood bij de hand op mooie passages aan te duiden en ik wil ook deze keer graag een aantal prachtige regels in de verf zitten die mij erg resoneerden:
Horizon, en je wees hem aan,
zodat ze hem, daar op de achterbank,
alvast leerden kennen
