Beklijvend vertelsel uit een onbekende cultuur
Ik heb weinig tot geen ervaring met Aziatische literatuur (op enkele uitstapjes naar Murakami na), noch met de cultuur van dit werelddeel. Maar in De Vegetariër weet Han Kang vanaf de eerste zinnen het bijzondere van de in dit geval Zuid-Koreaanse cultuur en maatschappij te duiden.
Het uitgangspunt is ogenschijnlijk eenvoudig, na een droom - of beter een nachtmerrie - stopt één van de protagonisten van het verhaal plots met het eten van vlees (vandaar dus ook de titel), iets wat blijkbaar binnen de Zuid-Koreaanse context absoluut ‘not done’ is. Dit louter feit leidt tot sociale problemen en zelf hoogoplopende familieruzies waarbij fysiek geweld niet wordt geschuwd.
Maar dan ontspint zich een verhaal waarin Kang de situatie compleet laat ontsporen en waarbij er zich wendingen voordoen die je als lezer nooit had kunnen bevroeden. Terwijl het middenstuk van het boek - het is opgebouwd uit drie grote delen - bij momenten zelfs pornografisch kan genoemd worden, zie je dat het verhaal afstevent op een einde dat allesbehalve positief kan genoemd worden. Maar beklijvend in het zeker en vast.
Opmerking: ik las het boek in het Engels, omdat de Nederlandstalige versie in mijn boekhandel niet voorhanden was. Laat je daar in voorkomend geval niet door afschrikken, de gebruikte taal is zeer toegankelijk.
(nvdr: dit boek won in 2016 de International Booker Prize en de Koreaanse auteur won in 2024 de nobelprijs literatuur)
Synopsis
Een vrouw in Zuid-Korea stopt van de een op de andere dag met het eten van vlees; dit wordt door haar omgeving gezien als een schokkende daad van rebellie.