Waar de liefde schuurt en blijft
Twintig jaar na zijn eerste boek brengt de Franse auteur François Bégaudeau een zeer origineel kort verhaal. In De liefde vertelt hij over een gewone liefde, met heel realistische ups en downs. Een liefde die soms schuurt, een liefde die soms ver weg lijkt om dan weer onverwacht dichtbij te komen.
De lezer volgt het vijftigjarige huwelijk van Jacques en Jeanine. Zij is secretaresse, hij heeft een tuinbedrijf. Samen krijgen ze een zoon, Daniel. Waar de start van hun relatie lijf tegen lijf was, is er gaandeweg afstand ontstaan. Een afstand die groeit door zwijgen en door het onophoudelijk verder tikken van de tijd.
Bégaudeau brengt geen groots, lang en bombastisch verhaal met verrassende wendingen. Nee, De liefde is een kort en écht verhaal. Woorden en zinnen die hier en daar herkenning oproepen. Met het ouder worden komt verandering, en die ontwikkeling lees je terug in het leven van Jacques en Jeanine. De schrijver serveert niet alles kant-en-klaar, maar maakt gebruik van tijdssprongen en stiltes. Momenten waarin de lezer aan het werk wordt gezet, prachtig, omdat je zelf ruimte krijgt om het verhaal mee in te vullen.
Ook weet de schrijver hier en daar een humoristische noot te raken, want wie herkent niet het kijken naar de eigen menselijke onhebbelijkheden binnen een relatie? Voor de lezer die graag dicht bij het ‘hier’ blijft, is De liefde zeker een aanrader.
