Meesterdief!

**** non-fictie

Hoe Stéphane Breitweiser wel honderden kunstvoorwerpen heeft kunnen stelen, waaronder schilderijen, muziekinstrumenten, zilverwerk en beelden, tart alle verbeelding. Zowel in Zwitserland, Frankrijk, Nederland, Duitsland als ook in België ontfutselde hij kunst. Zelfs in het Rubenshuis in Antwerpen slaagde hij er in om een beeldje te stelen, één van zijn absolute favoriete kunstobjecten trouwens.

De manier waarop hij al deze diefstallen pleegde was eerder nog nooit gezien: telkens op klaarlichte dag, stoutmoedig, koelbloedig en geniepig. Soms verschillende objecten tegelijkertijd op een zelfde locatie, verschillende locaties op dezelfde dag of dezelfde locatie maar op verschillende tijdstippen... Hallucinant wat die man heeft klaargespeeld! Ook bizar hoe hij er in geslaagd is om gedurende 8 jaar min of meer onder de radar te blijven, alhoewel hij soms 3 op de 4 weekends uit stelen ging.

Hij wordt beschouwd als de grootste kunstdief en een unicum in de 'branche'. Hij stal uit 'liefde voor het object', om het te kunnen koesteren in nabijheid, namelijk in zijn eigen woonst. En dus niet zoals de meeste kunstdieven om het te kunnen verkopen en er geld aan te verdienen. Ook als kleptomaan valt hij niet echt te classificeren door zijn gebrek aan spijt, schaamte en/of schuldgevoel. Een interessant geval zeg maar.

Het boek stond al maandenlang op mijn TBR (to be read) lijstje en ik ben heel content dat ik het eindelijk heb kunnen lezen. De schrijver heeft duidelijk veel opzoekingswerk gedaan en had ook persoonlijk contact met Stéphane, die naar zijn mening een intelligente autodidactische kunstkenner is waarbij diens passie tevens ook zijn ondergang werd. Het boek is heel toegankelijk en verhalend geschreven, leest als een trein, ik heb er van genoten!