Jongeren in oorlogstijd zijn vaak slachtoffers.

Marie woont met haar vader in Parijs en Werner zit met zijn zusje in een weeshuis in een Duits mijnstadje als in 1940 de oorlog uitbreekt. Beiden zijn prille tieners maar door de oorlog wordt hun leven erg verstoort.

Doerr begint zijn verhaal in 1934, waarbij hij de leefomstandigheden schetst van de twee hoofdpersonen, Marie in Parijs en Werner in Duitsland. Bij het begin van de oorlog vlucht Marie naar Saint-Malo in Bretagne en verzeilt later in het verzet en Werner wordt opgenomen in het Duitse leger. Hij kan hierdoor de situatie schetsen van beide kampen in dit conflict.

Doerr geeft weer wat de oorlogssituatie teweegbrengt voor beiden. Hij beschrijft dit in korte hoofdstukken in een klare en nuchtere stijl met veel zin voor detail. Daar hij de situatie van beiden volgt en ook de zaken niet chronologisch weergeeft is het soms warrig, maar de personages gaan leven zodat je nieuwsgierig wordt en blijft lezen.

Doerr geeft aan dat in een oorlogssituatie er slachtoffers zijn aan beide zijden. Hij schrijft : “… ik heb geen keuze. Ik wordt wakker en leef mijn leven. ….” Hij stelt hierbij dat jongeren in deze situatie zelden afgewogen keuzes kunnen maken, maar dat de situatie hen hier veelal toe dwingt.

Het verhaal is niet wars van enig drama, maar het wordt zorgvuldig gedoseerd zodat het niet gaat storen. Het is wordt geen liefdesgeschiedenis en ook geen geschiedenisboek, maar een roman over het leven en de keuzes van adolescenten in oorlogssituaties.

De pogingen van het museum om een super diamant veilig te stellen en de vervolgens de jacht hierop door een Duits officier zijn de rode draad in het verhaal en zorgen voor enige spanning, maar het kwam me weinig geloofwaardig over, zodat het me soms irriteerde. Voor mij was deze verhaallijn niet nodig.

De stijl van de laatste hoofdstukken is anders en voor mij mocht het boek stoppen na hoofdstuk 10. Maar het betreft enkel de laatste 40 bladzijden de voorgaande 400 zijn zeker het lezen waard.

In dit verhaal zijn (jonge) mensen steeds slachtoffer in gewapende conflicten en dit aan beide zijden. In deze tijden mag dit zeker eens duidelijk worden gesteld.