Hun hoofden zijn groen en hun handen blauw
De titel is een citaat uit een bekend nonsens-kindergedicht van 1871 door Edward Lear, over excentrieke exploratiereizen. Het boek van Paul Bowles uit 1963 bevat korte reisverhalen over zijn exploten in Midden-Amerika, Sri Lanka, en vooral Noord-Afrika.
Bowles (1910-1999) is een Amerikaanse schrijver, vertaler, componist en reiziger die zich in 1947 vestigde in Tanger, Marokko, waar hij woonde in een bescheiden appartement tot het einde van zijn leven. Hij was gefascineerd door de Berbers en de Sahara, hun cultuur en vooral de ethnische muziek van de diverse tribale groepen. Hiervan maakte hij opnames met een beurs van de Rockefeller Foundation van 1959 tot 1961 voor de US Library of Congress. Hij was zo een pionier van de Noord-Afrikaanse ethnomusicologie met 250 opnames van seculiere en godsdienstige vooral animistische rituele (dans)muziek. Aaron Copland was een vriend en leraar van hem.
De schrijfstijl van Paul Bowles is helder, en getuigt van een diepmenselijke gevoeligheid. Hij is kritisch voor de islamisering door de Arabieren, het kolonialisme door de Fransen, en de hypocrisie van de beschavingsijver.
