Zing, dans, huil, lach en bewonder - ook als je 80 bent
Diane
Broeckhoven is 80, de leeftijd waarop haar vader is gestorven met wie
ze hechte band had. Ze is nog actief, heeft nog plannen en staat
open voor het onverwachte, maar ze realiseert zich ook duidelijk en
rustig dat het einde zich altijd onverwacht kan manifesteren.
“
De dood, onze uiteindelijke bestemming, valt niet te omzeilen. We
kunnen hooguit proberen om het leven te accepteren en om te worden
wie we eigenlijk zijn. “ schrijft
ze in de inleiding. Een dan volgen
53 kleine verhaaltjes, anekdoten, gedichten, herinneringen, die de
liefde aan het leven bezingen. Niet chronologisch, maar kris-kras
door elkaar, als tuimelende gedachten, enkel gestuurd door het alfabet
– de letters waarmee ze speelt, waarvan ze houdt, onvoorwaardelijk.
Ik
ben iets jonger dan de schrijfster maar ben wel een generatiegenoot,
zodat ik de zaken die ze aanhaalt van uit haar jeugd me bekend zijn.
Ze schrijft eenvoudig, speels, herkenbaar Vlaams, met veel humor,
mildheid en mededogen. Het zijn soms persoonlijke dingen, soms
intieme gedachten maar zonder haar privéleven op de straat te
gooien.
“
Ik zing, dans, huil, lach en bewonder nog volop
“ zegt Broeckhoven. Haar verhaaltjes ademen inderdaad de sfeer uit
van een vrouw die van het leven en de mensen houdt, die ook vandaag
nog toekomst ziet en wil genieten, maar in de verhaaltjes zit ook
nostalgie en dankbaarheid voor
alles wat ze heeft beleeft.
Er
staan reeds twee besprekingen van dit boek op deze site, maar ik wou
toch nog eens dit boek onder de aandacht brengen, ik kon niet anders.
Het heeft me geraakt, is onder mijn vel gekropen, ik wil iedereen
aanraden om het te lezen.
Ook al hou je niet van korte verhaaltjes, is de “echte literatuur” niet “uw ding” – maak van uw hart een steen en lees enkele korte stukjes. Lees het traag, laat de letters hun werk doen. Je zult de sfeer voelen zodat je kunt horen wat er tussen de regels staat. Ik garandeer je dat je verder zult lezen.
Voor
mij het beste boek dat ik dit jaar heb gelezen.
Synopsis
Een verzameling zeer persoonlijke verhalen over ouder worden en over de liefde voor taal als rode draad door Broeckhovens leven en werk.