Een poëtische roadtrip in één lang reisgedicht à la rococo-stijl?

Dit is een bundel die je naar de wereld rondom je doet kijken, en met name naar de huidige landen die op de Via Egnatia liggen, de eeuwenoude weg tussen Rome en Constantinopel. Deze weg vormde ooit de levensader van achtereenvolgens het Romeinse, het Byzantijnse en het Ottomaanse rijk.

Auteur en "literair coördinator in hoofdberoep" Michaël Vandebril en illustrator-schilder-antropoloog Bart Pluym vervolgden hun weg die ze in hun vorige gezamenlijke bundel "Op de weg van Appia" samen afreisden, het eerste deel dat hen langs de Via Appia van Rome naar het huidige Brindisi brengt, een stad die zich in de hak van de laars bevindt.

Nu reisden ze door Albanese bergpassen, Noord-Macedonië en Griekenland naar het huidige en nog steeds mysterieuze Istanboel, de voormalige hoofdstad en nog steeds de belangrijkste financiële metropool van Turkije. Cultuur en natuur wisselen elkaar af, en je krijgt een roadtrip te lezen die je doet stilstaan waar nodig, en enkele bladzijden later nog steeds verder wilt lezen. Zo hang je aan de lippen van de dichter die je opnieuw laat laven aan zijn overvloedige schrijfstijl die wel wat aan de Italiaans/Franse rococostijl doet denken: raffinement, elegantie, rijk gedecoreerd (hier in woorden), maar ook voldoende luchtigheid op heel wat momenten.

Vele thema's komen aan bod op deze roadtrip onder vrienden. Heerlijk om weer mee te leven met een reis in één lang gedicht afgewisseld met geweldig mooie tekeningen. Dit las weer enorm vlot!

Poëzie, 96p.