Een perfecte mix van klassieke muziek, poëzie, natuur, filosofie en literatuur in een korte novelle.

Als kind beschouwt Eric, de piano thuis, als een echte indringer tot op het moment dat zijn tante Aimée begint te spelen. Hij is zo overdonderd dat hij onmiddellijk besluit om pianolessen te nemen

“Quant à moi, je frictionnais mes avant-bras dont les poils s’étaient redressés et demandai à tante Aimée

– Qu’est-ce que c’était ?

– Chopin, évidemment.

Le soir même, j’exigeai de prendre des cours, et une semaine plus tard, j’entamai l’apprentissage du piano.”

Madame Pylinska is een bijzondere, atypische lerares. Ze laat Éric onder de piano kruipen om er de trillingen te voelen. Ze stuurt hem op pad door de Jardin du Luxembourg, waar hij met andere ogen naar de kleine wonderen van de natuur leert kijken. Haar pianolessen gaan dan ook over veel meer dan alleen muziek.

Ik ben echt fan van de novelles van Éric-Emmanuel Schmitt. Zelfs wanneer ik in een leesdipje zit, weten ze me telkens opnieuw zin te geven in lezen, cultuur en poëzie. En bovendien ontbreekt het in zijn boeken nooit aan humor.

Ik raad dit kleine, originele boekje zeker aan , ook aan jongeren die Frans als vreemde taal leren

Éric-Emmanuel Schmitt (geboren in 1960 in Lyon) is een Frans-Belgische schrijver. Hij woont sinds 2002 in Brussel en verwierf in 2008 de Belgische nationaliteit.

Hij studeerde filosofie aan de Sorbonne in Parijs. In 1987 behaalde hij zijn doctoraat met een proefschrift over Diderot. Zijn oeuvre is bijzonder uitgebreid: hij schreef talrijke novelles, romans en toneelstukken, maar ook een autobiografie. Madame Pylinska et le secret de Chopin werd in verschillende talen vertaald, waaronder het Nederlands, door Eef Gratama. Het werd dikwijls bewerkt voor theater. De auteur speelt dan zelf de hoofdrol